Stinger delta







Stinger was de eerste die in 1990 een goed werkende radardetector op de markt zette genaamd Maxxon

In 1993 kwam men met de Stinger Delta die de 24 & 34 GHZ kon op sporen met een redelijke afstand (± 300 meter van te voren).

Het was een inbouw model dat uit 2 delen bestond. Een antenne die in de neus van de auto gemonteerd werd en een display voor in de auto.

In 1994 kwam men met een goedkopere variant de Stinger junior. Ook deze kon de 24 * 34 GHZ detecteren echter minder ver. Sommige mensen fluisterden dat de Junior een afgekeurde Delta was die niet gevoelig genoeg was.

Op zich kan dat verhaal best wel eens kloppen, apparatuur maken voor deze frequenties is zeer moeilijk waardoor de productie niet 100% goed is. Het verhaal werd mede ondersteunt door een minder leverbaar zijn van de Junior.

Deze methode wordt ook door andere fabrikanten gebruikt, het beste gaat onder hun eigen naam de markt op en het mindere onder een andere naam. Niets vreemds dus.

In 1995 werd de Delta aangepast en kwam er een tweede ontvanger in de ontvanger. Dankzij deze aanpassing was het mogelijk om ook de oude 13 GHZ radars te detecteren.

Hierna werd ook de politiek waker want ze liepen inkomsten mis. Er werd naarstig gezocht naar een methode om de radardetector te verbieden